วันอาทิตย์ที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553

วันพ่อ


    



















สวัสดีค่ะ
วันนี้ สิ่งที่อยากจะพูด คือ...


.............หนูรักในหลวง
พระองค์เป็นกษัตริย์ที่พวกเราชาวไทยทุกคนภาคภูมิใจที่สุดค่ะ
เพราะพวกเรารู้ดีว่า พระองค์เหน็ดเหนื่อย ทำงานหนักเพื่อพวกเรามากมายแค่ไหน
.............ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทนใดๆ เพียงสิ่งเดียวที่คิด คือ ให้คนไทยมีความสุข
....ขอบคุณมากๆนะคะ ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณ


จบแล้วค่ะสิ่งที่อยากจะพูด วันนี้คงพอก่อน ไว้จะมาอัพใหม่
บ๊าย บายยยยยย

ปล.นานๆทีคนอย่างนังใหม่จะทำตัวมีสาระกะเค้าบ้าง555++ น่าปลื้มใจจริงๆ^.^

วันเสาร์ที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ลา ลา ~ ~

สวัสดี

เมื่อวานนี้ มหิดลประกาศผลแล้ว
.................ผลคือ เราสอบติด^___^..............

ความรู้สึกแรกก็ดีใจนะ ปลื้มนิดๆ แต่ต่อมาก็รู้สึกสับสน เริ่มเขว ก็คิดหนักว่าจะเอาดีไม่เอาดี
........มหิดล ถ้าไปสัมภาษณ์น่าจะผ่านแน่ๆ
........นิติ สิ่งที่อยากเรียน แต่ก็ยังไม่ประกาศผล แถมไม่แน่ใจด้วยว่าจะสอบติด
เฮ้อออออ........สุดท้ายพอคุยกับที่บ้านดู ก็คิดได้ว่า ควรตั้งใจและมุ่งมั่นกับสิ่งที่อยากได้จริงๆก่อน ให้มันถึงที่สุดไปเลย จะได้หรือไม่ได้ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันอีกที เราก็เลยคิดว่าจะรอผลนิติ ธรรมศาสตร์ก่อน

.............สรุป เราจะสละสิทธิ์ของมหิดล

ปล1. มองดูชั่วๆไงไม่รู้ เหมือนไปกันที่คนอื่นเค้าเลยT^T
ปล2. นิติ เลื่อนวันประกาศผล จาก 10มกรา เป็น 27มกรา โอ๊ยยยย ลุ้นๆๆๆๆ

วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

ไปสอบ(นิติ)

หวัดดี

วันนี้เราไปสอบตรง นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์มา เราว่ามันยากมากเลยอ่ะ แต่เห็นคนอื่นบอกกันว่าง่าย

............บรรยายไม่ถูกว่ะ วันนี้เรารู้สึกเหนื่อยมากๆ เหมือนใช้สมองทุกส่วน ใช้ความรู้ที่มีทั้งหมด ใช้ออกไปหมดแล้ว เราคิดว่าเราทำเต็มที่นะ ถึงแม้ผลจะออกมาเป็นยังไง เราก็จะไม่เสียใจแน่นอน

............เฮ้อ ตื่นเต้นจัง จะเป็นไงบ้างน้า......... 10 มกรา 54 นี้ คงได้รู้กัน ว่าเรา จะทำตามความฝันสำเร็จไหม

วันพุธที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553

เหนื่อย

สวัสดี

เหนื่อยยยยย........ ชีวิตเด็กม.6 ทำไมมันมีแต่สอบอย่างนี้นะ สอบกลางภาค สอบย่อย (หลายๆวิชา) สอบปลายภาค สอบGat-Pat สอบตรง สอบโควต้า สอบO-Net .......เฮ้ออออ มีแต่สอบ สอบ สอบ สอบ แล้วก็สอบ

วันศุกร์ที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

เฮ้อ....

สวัสดี

วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุด แต่ก็เป็นวันที่แย่ที่สุดเหมือนกัน

วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนสนิทของเรา เพื่อนที่ดีกับเรา เพื่อนที่เรารักมากที่สุด แต่ปัหามันอญุ่ที่ว่า เรากับเพื่อนคนนี้โกรธกันอยู่......เราไม่รู้จะทำไงดี....เข้าใจไหม.....ใจมันก็อยากอวยพรนะ อยากพูดHBD แต่คือ โกรธกันอยู่ หน้ายังไม่มองกันเลย มันอึดอัดอ่ะ แล้วเรากับเพื่อนคนนี้คบกันมา6กว่าปีแล้ว ครั้งนี้โกรธกันแรงสุด....ไม่รู้จะทำไงดี เฮ้ออออออออ

วันศุกร์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

เย้ๆ^^ สอบเสร็จแล้วววววว

สวัสดี

ในที่สุดวันนี้เราก็สอบเสร็จแล้ว ตอนสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ โล่งมากๆเลยล่ะ .......เฮ้ออออออ จบเสียที ชีวิตเด็กม.5 เปิดเทอมใหม่เทอมหน้า เราก็จะเป็นเด็กม.6แล้ว รู้สึกแก่ยังไงไม่รู้อ่ะ 555+

...... ปิดเทอมนี้ เราก็คงต้องตั้งใจอ่านหนังสืออย่างจริงจังเสียทีแล้วล่ะเนอะ เพื่ออนาคตคณะและก็มหาลัยในฝันของตัวเราเอง
....... เมื่อกี้นี้ เพื่อนเราอีก3 คน ที่จะไปอยู่หอเดียวกัน ตอนปิดเทอมนี้ (ขึ้นไปกวดวิชา ที่กรุงเทพ) ออกเดินทางไปกรุงเทพกันแล้ว เราก็ฝากของไปกับเค้าด้วย แต่ตัวเราจะตามขึ้นไปทีหลัง เราไปวันที่ 28

พูดถึงเรื่องกวดวิชา สำหรับเด็กต่างจังหวัด การไปกวดวิชาถึงกรุงเทพ ก็ออกจะเป็นเรื่องที่ลงทุนมากไปหน่อย เพราะความจริง เราจะอ่านหนังสือเองอยู่ที่บ้านก็ได้ พวกผู้ใหญ่ คือบรรดาพ่อแม่ทั้งหลายเองก็เห็นด้วย เพราะพวกท่านก็ไม่อยากให้เราไปไกลหูไกลตา ไม่อยากให้ไปสิ้นเปลือง แล้วก็กลัวว่าเราจะไปเที่ยวเล่นซะมากกว่าจะไปเรียน
......ซึ่งในเรื่องนี้เราคิดว่ามันพูดยาก เด็กคนอื่นเป็นยังไงเราไม่รู้ แต่สำหรับเราและเพื่อน ตั้งใจเรียนนะ ถึงเวลาเรียนก็เรียน ไม่เคยโดด ไม่เคยไปสาย ส่วนเที่ยวก็มีบ้างแต่ไปกันในวันที่ไม่มีเรียน อย่างวันอาทิตย์อะไรประมาณนี้ ซึ่งเวลาที่เหลือนอกเหนือจากนั้น เราก็เอาไปอ่านทบทวนหนังสือที่เรียนมา ส่วนที่บอกว่าอ่านหรือติวที่บ้านเองก็ได้นี่เราไม่เถียง มันแล้วแต่คน แต่สำหรับเราถ้าอยู่บ้าน เราจะไม่ค่อยได้อ่านหนังสือหรอก คือมันมีอะไรให้ทำเยอะไง แต่ก็นะอย่างที่บอก มันแล้วแต่คน
ข้อดี ข้อเสีย ของเด็กต่างจังหวัดที่ไปกวดวิชาถึงกรุงเทพ ต้องไปอยู่หอ ไปอยู่กับเพื่อน ไม่มีผู้ใหญ่คอยดูแล มันก็มีหลายอย่างนะ
ข้อเสียเนี่ยก็หลายอย่างอยู่ สิ้นเปลืองมากเกินไป มีสิ่งยั่วยุเยอะ ภัยอันตรายรอบตัว หลงค่านิยมเห็นเค้าเรียนกันก็อยากจะไปเรียนบ้าง ก็ว่ากันไป
แต่สำหรับข้อดี มันก็มีอยู่เหมือนกันนะ อย่างความรู้เนี่ย ไม่ต้องพูดถึงได้แน่ๆ แต่ก็ขึ้นอยู่กับเราด้วยนะว่าตั้งใจเรียนหรือป่าว ต้องรู้จักดูแลตัวเองทุกอย่าง ซักผ้า หาข้าวกิน ขึ้นรถเดินทาง การจัดสรรเงินใช้จ่าย(เราจะรู้ซึ้งถึงคุณค่าของเงินขึนมามากๆเลยล่ะ) หรือจะเป็นเรื่องการปรับตัว อยู่กับเพื่อน เอาใจเค้ามาใส่ใจเรา ต้องระมัดระวังกิริยา คำพูด เพราะไม่ได้อยู่กับครอบครัว ต้องรู้จักควบคุมตัวเอง ไม่มีใครมาคอยเตือนเราตลอดเวลาอีก และนี่ก็เป็นตัวอย่างข้อดีส่วนหนึ่ง

ตายล่ะ วันนี้พูดซะยาวเชียว แพล่มมากเกินไปล่ะ อัดอั้นมานานไม่ได้มาอัพหลายวันเลยยาวหน่อย555+ วันนี้ก็คงพอแค่นี้ก่อน แล้วเจอกันใหม่ บ๊าย บาย

วันเสาร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ทำบุญ

สวัสดีจ้า

วันนี้เรากับครอบครัว ไปตระเวนปิดทองฝังลูกนิมิต ตามวัดต่างๆมา ไปทั่วเมืองเพชรเลย .....เหนื่อยมาก เราไปได้5 วัด ก็รู้สึกเหนื่อยแล้ว เราขอลงที่บ้านก่อน ตอนนี้คนอื่นๆก็ไปวัดต่อไปกันแล้ว ส่วนเรา อย่างที่บอก เหนื่อย ไม่ไหวขอบาย มานั่งเล่นคอม เปิดพัดลมสบายๆดีกว่า^^

เมื่อกี้เข้าไปเก็บผักในFacebook โดนโขมยไปตั้งเยอะ ฮือๆT^T เก็บเสร็จก็มาอัพblogนี่แหละ
.....ตั้งใจจะมาแบ่งบุญ ถ้าเกิดวันใดวันหนึ่ง มีคนเข้ามาอ่านblogนี้นะ แล้วบังเอิญมาอ่านบทความนี้ เราก็ขอแบ่งบุญที่เราไปทำมาในวันนี้ให้ก็แล้วกัน^_^

วันนี้พอแค่นี้ แล้วเจอกันใหม่ บายยยยยยย

วันพฤหัสบดีที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ว่างๆ + คอมเสีย

สวัสดี

ตอนนี้แอบมาอัพบล็อกในคาบคอม ที่บ้านคอมเสีย เซ็งมาก แล้วตอนนี้ท่านแม่ก็ประกาศระงับเนทที่บ้านชั่วคราวแล้วด้วย เฮ้อออออออออ ยิ่งเซงเข้าไปใหญ่เลยT^T
.....ขอนินทาไรหน่อย ตอนนี้ในคาบ เรากำลังรู้สึกหมั่นไส้เพื่อนเราคนหนึ่งมากเลยอ่ะ ชื่อหม่อน โคตรยุ่งเลย เสียงก็แสบแก้วหู มันเป็นผู้ชายนะ แต่เสียงนี่ได้อีก ....หวังว่ามันคงไม่มาอ่านบันทึกอันนี้หรอกนะ555+

ไปล่ะ หมดคาบแล้ว บ๊าย บาย

วันศุกร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2553

...............

สวัสดี

....วันนี้เรารู้สึกแย่มากๆ .....ไม่รู้เป็นอะไร มันพูดไม่ถูก
บางที.....คนเราก็ไม่มีเหตุผลที่จะรู้สึกโกรธ เซ็ง หรือเบื่อนี่ จริงไหม?
บางที.....คนเราก็มองไม่เห็นคุณค่าของคนใกล้ตัว ละเลยความรู้สึก จนบางทีคนใกล้ตัวเหล่านั้นก็รู้สึกท้อ เหนื่อย แล้วก็น้อยใจ.......
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.................................................
.........เคยเป็นมั้ย ........พูดไม่ออก ........มันจุกอยู่ในอก
.............................................
...............................................
............................................
.................................................
...............................................
.............................................
..............................................
..........................................
...............................................
.............................................
..........................................
..............................................
...........................................
.............................................
...........................................
..........................................
........................................
...........................................
..............................................
..........................................
.........................................
............................................
..............................................
............................................
...............................................
............................................
.............................................
............................................
............................................
................................................
............................................
..............................................
...............................................
................................................
...............................................
...................................................
..............................................
...............................................
..............................................
..................................................
..............................................
เหนื่อยใจ
อยากร้องไห้
ไม่รู้สิ ....มันสับสน
ความจริงแล้ว เราอยากเขียนอะไรมากมายนะ อยากระบายออกมา แต่มันก็พิมพ์ออกมาไม่ได้เลย ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง...... เริ่มจากตรงไหน......

แย่จริงๆ

...................................................................................................

วันพุธที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553

วันหยุด(ครูไปดูงาน)

สวัสดีค่ะ

พรุ่งนี้กับวันศุกร์ โรงเรียนของเราหยุด เป็นการหยุดเฉพาะกิจ เพราะคุณครูไปดูงานที่ต่างจังหวัด ปีนี้ไปทางใต้
...ก็แปลกดีนะ มีคนจากจังหวัดอื่นมาดูงานโรงเรียนเรา ในขณะเดียวกันโรงเรียนเราก็ไปดูงานจังหวัดอื่นเหมือนกัน เราเคยคิดนะว่าทำไมเราไม่อยู่โรงเรียนเรา เค้าก็อยู่โรงเรียนเค้า ทำไมต้องมาดูกันเองด้วย แต่ก็เข้าใจว่า น่าจะเป็นการใช้งบฯที่ได้มา แล้วก็เป็นการผ่อนคลายหลังจากการทำงานหนักมาตลอดปีของพวกครูเค้า เพราะเวลาไปดูงานจังหวัดไกลๆก็ถือว่าไปเที่ยวไปด้วยในตัวอยู่แล้ว อีกอย่างคงเป็นกิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ของพวกครูๆด้วย

แต่หลักๆแล้ว ครูเค้าก็คงไปดูว่าโรงเรียนอื่นเป็นไง ไปถึงไหนกันแล้ว ศึกษาส่วนที่ดีๆ จดจำ แล้วนำกลับมาปรับปรุงพัฒนาโรงเรียนเราให้ดีขึ้นไปอีก
.......ซึ่งหยุดแบบนี้ เด็กก็ชอบนะ^.^ เพราะจะได้มีเวลาเพิ่มขึ้นสำหรับการอ่านนิยาย อ่านการ์ตูน ดูหนัง เล่นเนท ไปเที่ยวกับครอบครัว กับเพื่อน หรือกับแฟน>//<(ยังไม่มี555+)

เอาละ วันนี้คงพอแค่นี้ก่อน ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพเพราะไม่มีเวลา สัปดาห์ที่ผ่านมามีสอบย่อยตลอดเลย เหนื่อยสายตัวแทบขาด(เว่อร์ไป) อ่านหนังสือหนักจริงๆนะ ตาจะเป็นหมีแพนด้าอยู่แล้ว=_= พวกอาจาย์บอกว่าต้องสอบก่อนหยุดยาว เค้าจะได้เที่ยวอย่างสบายใจ T^Tโหดร้ายต่อนักเรียนที่สุด

เอาละ เอาละ คงต้องพอแล้วจริงๆ วันนี้อัพยาวเกินความคาดหมายนะเนี่ย แล้วเจอกันใหม่ บ๊าย บาย^^

ขออีกนิดเถอะ อยากเล่า ปล. วันนี้ไปโอนเงินลงทะเบียนเรียนด้วย เราไปโอนสมศรี แม่ไปโอนดาว็อง(วันเดียวกันพอดีเลย) เพื่อนเราโอนสมศรีไม่ทัน เต็มเร็วมาก เราเองก็เกือบจะไม่ทันเหมือนกัน *_*

วันจันทร์ที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2553

เรื่อยเปื่อย

สวัสดีค่ะ

.....วันพรุ่งนี้ตั้งแต่เวลาเที่ยงเป็นต้นไป ที่โรงเรียนเรามีจัดเทศมหาชาติ โดยมีพระตุ้ยนุ้ย(เค้าว่าพระรูปนี้ ดังนักดังหนา เทศเก่งมาก ไม่รู้จริงหรือป่าว เดี๋ยวพรุ่งนี้คงได้รู้กัน) มาเทศน์ให้ฟัง เป็นการเทศแบบทรงเครื่อง เรากับเพื่อนๆ ตั้งใจว่าวันพร่งนี้จะอยู่ฟังเทศน์จนจบเลย เพราะเคยมีคนบอกว่า ถ้าฟังเทศมหาชาติจบ ครบ 13กัณฑ์ ภายในวันเดียวจะได้บุญมาก เพราะงั้นแม้อาจจะต้องกลับบ้านเย็นหน่อยก็ไม่เป็นไร

วันนี้เราได้ของขวัญวันเกิดย้อนหลังอีกแล้ว เป็นหนังสือนิยาย ซึ่งเป็นของที่เราชอบอีกนั่นแหละ คราวนี้ได้จากมะนาว เพื่อนสนิทของเราคนหนึ่ง....ก็ปลื้ม และดีใจตามเคย อิอิ^^

วันอาทิตย์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2553

THANK PA (สธ.รุ่น22)



สวัสดีค่ะ
อย่างที่เราบอกไปเมื่อวันก่อนนะคะ ว่าวันนี้จะมีการThank Pa หรือเรียกง่ายก็คือวันส่งพี่ ปีนี้เราจัดงานกันตอนกลางวัน เลยมาถึงกลางคืนนิดหน่อย ซึ่งไม่เหมือนปีที่แล้ว ที่จัดตอนกลางคืนตลอดทั้งงาน พวกรุ่นพี่เลยแอบบ่นนิดหน่อย เพราะพี่ๆเค้าอยากจัดงานกลางคืนกัน แต่ทางผู้ใหญ่หลายๆคนไม่ยอม เลยเป็นอันว่าแห้วไป=_=
สำหรับงานในวันนี้นะ เราคิดว่าก็โอเค ไม่เลิศอะไรมากมาย แต่ก็ไม่ได้แป้ก โดยรวมๆแล้วถือว่าใช้ได้ ส่วนรหัสเรา ในวันนี้ยังไม่ได้ให้อะไรพี่ กะว่าจะไปให้ที่วันน้องส่งพี่ของโรงเรียนที่จัดขึ้น แบบว่าให้ทีเดียวชิ้นใหญ่ๆไปเลย^^


......เมื่อกี้งานเพิ่งเลิก นี่เสร็จจากงานก็รีบมาเปิดคอมอัพบันทึก สำหรับวันนี้ คงพอแค่นี้ก่อน เพราะง่วงนอนแล้ว เพลียมาทั้งวัน บ๊าย บาย


ปล.วันนี้ได้ของขวัญวันเกิดจากน้องบีด้วยแหละ (น้องรหัสเราเอง) เป็นหนังสือนิยายเล่มหนึ่ง ถูกใจมากๆเลย^_^

วันเสาร์ที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2553

ส่งพี่...ใกล้จบม.6

สวัสดีจ้ะ
วันพรุ่งนี้ ห้องเรามีเลี้ยงส่งพี่ (สธ.รุ่น 22) เห็นพวกพี่ๆเค้า ก็นึกถึงบทความนี้ขึ้นมา เคยอ่านมาครั้งหนึ่งแล้ว ...ไม่รู้สึกอะไร ไม่ค่อยเข้าใจ ....แต่เชื่อว่า สักวันหนึ่งเมื่อเราอยู่ตรงจุดนั้น เราคงจะเข้าใจมันมากกว่านี้^^


"จบ ม.6"
เด็ก ม.6 ทั้งหลาย จะไม่โดดเรียนกันเลย น่ารักกันจังน๊ะ
……. ทั้งที่แต่ก่อน ไม่ยอมเข้าเลย

เกือบทุกคนรักวิชาศิลปะกันเป็นพิเศษ ละเลงแม้แต่เสื้อนักเรียน
….. ทั้งที่แต่ก่อน เปื้อนนิดหน่อยก็ไม่ได้

บางคนถึงกับยอมตัดผมเข้าห้องปกครอง ……… ไปแก้คุณลักษณะอ่ะ
……. ทั้งที่แต่ก่อน วิ่งหนีกันทั้งน้าน

ดูบอร์ดหน้าหอปะชุมอย่างตั้งใจ

…….. ทั้งที่แต่ก่อน เดินผ่านเฉยๆ ไม่คิดแม้แต่จะหันไปดู

เดินรอบโรงเรียนกันไปหมด วุ่นวายจัง สงสัยอยากจดจำ รร. ไว้ ก็จะไปแล้วนี่
…. ทั้งที่แต่ก่อน อยู่แค่หลังห้อง ไม่งั้นก็หน้าห้องน้ำ

คุยกับเพื่อนที่ไม่สนิทกันมากๆ อาทิเช่น เด็กเรียน …… จะต่อไหนหรอ เจอกันข้างนอกอย่าลืมทักน๊ะ
…… ทั้งที่แต่ก่อนไม่ค่อยคุย หรือไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ

ทักทายอาจารย์อย่างคุ้นเคย ผมติดที่นู่น หนูติดที่นี่ คุยหมด
….. ทั้งที่แต่ก่อนไม่ชอบเลยอาจารย์คนนี้ ชอบบ่นจัง จู้จี้ให้ส่งงานอยู่ได้

วันสุดท้ายที่จะจากโรงเรียนที่เคยเรียน ก้าวสุดท้าย ที่จะออกจากประตูโรงเรียนไปนั้น เป็นก้าวที่ช้าที่สุด

…… ทั้งที่แต่ก่อน ต้องมายืนรอหน้าประตู เพื่อรอเวลากลับบ้าน และพยายามที่จะออก จากประตูโรงเรียนให้เร็วที่สุด

HNY!!! ปี2010 & HBD ปีที่17


สวัสดีค่ะ
หลังจากหายไปเกือบ 1 ปีเต็มๆ วันนี้ก็ได้กลับมาอัพblogอีกครั้ง
............
เมื่อวานเป็นวันปีใหม่ ซึ่งปีใหม่ปีนี้ก็เหมือนทุกๆปีที่ผ่านมา คือ ตื่นเช้าไปทำบุญ สายหน่อยก็ไปซื้อของขวัญ ได้หนังสือมาหลายเล่มเลยแหละ^^ พอตกเย็น ก็ไปกินหมูกะทะกัน อร่อยมาก อิ่มมากกกกก

ส่วนวันนี้เป็นวันเกิดปีที่ 17 ของเรา ...ปลื้มใจอีกแล้ว วันนี้ตื่นเช้าขึ้นมา เปิดมือถือปุ๊บ ก็มีเสียงข้อความเข้าทันที พอเปิดอ่านก็เป็นคำอวยพรวันเกิดจากเพื่อนๆ เห็นแล้วก็รู้สึกดี ปลื้มจริงๆ^o^